[L] Noblistka

Niedawno omawialiśmy przemówienie Olgi Tokarczuk. Oto cytaty warte zapamiętania:

1. Coraz częściej gatunkowe dzieło przypomina foremkę do ciasta, która produkuje bardzo podobne rezultaty, ich przewidywalność uważana jest za cnotę, ich banalność za osiągnięcie. Czytelnik wie, czego ma się spodziewać i dostaje dokładnie to, co chciał.
2.  Coś jest ze światem nie tak.
3. Świat umiera, a my nawet tego nie zauważamy. Nie zauważamy, że świat staje się zbiorem rzeczy i wydarzeń, martwą przestrzenią, w której poruszamy się samotni i zagubieni, miotani czyimiś decyzjami, zniewoleni niezrozumiałym fatum, poczuciem bycia igraszką wielkich sił historii czy przypadku.
4. Czułość jest tą najskromniejszą odmianą miłości. 
5. Literatura stała się więc polem wymiany doświadczeń, agora, gdzie każdy może opowiedzieć swój własny los albo dać głos swojemu alter ego.
6. Zamiast usłyszeć harmonię świata usłyszeliśmy kakofonię dźwięków, szum nie do zniesienia: w którym rozpaczliwie próbujemy dosłuchać się jakiejś najcichszej melodii, najsłabszego chociaż rytmu.
7. Często jednak doskwiera mi poczucie, że temu światu czegoś brakuje
8. Literatura jest jedną z niewielu dziedzin, które próbują nas przytrzymać przy konkrecie świata, ponieważ ze swej natury jest zawsze psychologiczna. Skupia się bowiem na wewnętrznych racjach i motywach postaci, ujawnia ich doświadczenie w żaden inny sposób niedostępne dla drugiej istoty, rozumieć jej racje, dzielić jej uczucia, przeżyć jej los.

Beatrice